Yalnızlık Senfonisi..!

Anladım sonu yok yalnızlığım hergün çoğalacak

Her zaman böylemiydim bilmiyorum

Sanki dokunmazdı çocukken ağlamak

Alışır her insan alışır zamanla kırılıp incinmeye

Çünkü yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak

 Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte

Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette

Bekliyorum bekliyorum bekliyorum 

Hadi gelin üstüme korkmuyorum

Bulutlar yüklü ha yağdı ha yağacak üstümüze

Hasret…

Yokluğumla ben baş başayız nihayet

Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte

Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette

Bekliyorum bekliyorum bekliyorum

Hadi gelin üstüme korkmuyorum…!